Schrijver: Naomi Wolf

Achterflap: Soms moet je veertig worden voor je naar je ouders gaat luisteren. Naomi Wolf redde zich heel aardig zonder de levenslessen van haar vader. Op een dag koopt ze in een opwelling een huis op het land. In een prachtige boom op het terrein wil ze een hut voor haar dochter bouwen. Echt een klus voor Leonard, Wolfs vader, dichter en duizendpoot. De fantasievolle en invoelende wijze waarop haar vader met haar dochter omgaat tijdens het proces, treft Wolf diep. Zij vraagt Leonard zijn levenslessen, die hij al jaren aan zijn poëziestudenten presenteert, aan haar door te geven.

Wat heeft dit boek met de kunst van het ouder worden te maken?

De vader van de auteur Naomi Wolf is een levenskunstenaar en een wijs mens. Hij verstaat de kunst om die wijsheid door te geven en zijn dochter verstaat de kunst om het helder op te schrijven. Gebed in het geheel van gezinsverhalen van nu en vroeger is het een levendig geheel. Elke bladzij verhaalt van de kunst om iets van het leven te maken.

Waarom staat het in de omgevallen boekenkast?
Omdat ik zelf zo bezig ben met loslaten, zou ik graag met mensen doorpraten over de laatste drie lessen van vader Leonard: Les tien: Fouten horen bij het leven. Les elf: Lijst je werk in. Les twaalf: Signeer het en laat het los.

Daarnaast zou ik gewoon graag een aanleiding hebben om het aandachtig te herlezen.

Doe gerust mee en reageer